Neil Gaiman
Gwiezdny Pył
PIEŚŃ
Ten, kto gwiazdę w locie schwyta, Sprawi dziecko mandragorze, Wie, skąd diabeł wziął kopyta Albo czemu gasną zorze, Umie słuchać Syren śpiewu, Strzec się zawistników gniewu — Ten jedyny Zna krainy, Gdzie nie znajdzie fałsz gościny. Jeśli tylko jest w twej mocy Niewidzialne widzieć dziwy, Pędź tysiące dni i nocy, Aż ośnieży cię włos siwy; Jedź, a powiesz po powrocie, Że widziałeś cudów krocie, Ale przecie Nigdzie w świecie Nie dowierza się kobiecie. Jeśli znajdziesz wierną panią. Daj mi znać, bo rzecz to rzadka, Lecz ja się nie skuszę na nią, Choćby była to sąsiadka. Wierna była, gdyś z nią gadał, Jeszcze kiedyś list układał, Lecz da radę, Nim przyjadę, Trzykroć uknuć jakąś zdradę. John Donne, 1572–1631 (przeł. Stanisław Barańczak) ROZDZIAŁ PIERWSZY
W którym poznajemy wioskę Mur i dowiadujemy się o czymś niezmiernie ciekawym, co zdarza się tam każdego dziewiątego roku
Był sobie kiedyś młody człowiek, który chciał spełnić Pragnienie swego Serca.
I choć niniejsze zdanie, stanowiące początek opowieści, nie jest zbyt nowatorskie (każda bowiem historia o każdym młodym mężczyźnie, który kiedykolwiek żył lub żył będzie, mogłaby rozpocząć się podobnie), to zarówno ów szczególny młody człowiek, jak i to, co go spotkało, było naprawdę niezwykłe, mimo że nawet on do końca nie dowiedział się jak bardzo.
Opowieść ta, podobnie jak wiele innych, bierze swój początek w Murze.