Машына неслася ўсё далей i далей ад горада. Адзiн салдат, побач з Жазэфам, насвiстваў "Марсельезу".

- Вось табе маеш! - раптам ашаломлена ўскрыкнуў Марыс.

Ён мацаў сябе па кiшэнях.

- Што такое?

- Якi ж я дурань, крэцiн, разява... Забыўся!.. Не магу сабе дараваць!

Усе занепакоiлiся.

- А што здарылася?

I Марыс раптам з палёгкай, узрадавана:

- Ды не, усё ў парадку... Вось яны - цыгарэты!