
Автор считает своим долгом выразить благодарность всем своим коллегам, ознакомившимся с учебным пособием в рукописи и сделавшим целый ряд ценных замечаний.
Автор весьма признателен рецензентам рукописи: д-ру филол. наук С. С. Масловой-Лашанской, канд. филол. наук H. H. Толстой, канд. филол. наук С. Г. Халипову (ЛГУ им. А. А. Жданова) и канд. эконом, наук А. Г. Шейгаму (МГПИИЯ им. Мориса Тореза) за ценные советы и полезные замечания.
Автор будет признателен всем преподавателям, пользующимся Данной книгой, которые возьмут на себя труд прислать в редакцию свои замечания и советы по улучшению пособия.
H. E. Погодина
Lars Ahlin, HUNDRA VITA MOSSOR
(Forkortad)
Sa tacksam var hon for dessa ensamma timmar da hon fick ga omkring i sina sysslor utan att behova dolja nanting: att han var henne nara aven nu, att hans narvaro stod omkring henne som en atmosfar vart hon gick. Det var sa svart att forneka, att tranga ner det som hant, att vara den hon var innan hon hort hans rost. Deras gemensamma upplevelser stod som en stralning omkring henne...
Ibland stannade hon framfor fonstret och sag ner mot backen. Uppfor den skulle han komma klockan sju. Da skulle hans narvaro inte bara sta omkring henne som en atmosfar. Han skulle sjalv sta dar. Hans hander skulle rora vid henne. De skulle uppleva varann rikare an nansin forr - sa hade det alltid varit hittills: stegring efter stegring.1
Hennes rorelser hade forlorat all stelhet. Det fanns inget fall i henne, ingen dum klumpighet, ingen generad oformaga. Allt hon satte hogt var hos henne.
