Tajemnica Czarnych Rycerzy 07

Tytuł oryginału: „Amulettema“

Unni Karlsrud, 21 lat, Morten Andersen, 24, oraz Antonio i Jordi Vargas, 27 i 29, odkryli, że w ich rodzinach pierworodne dzieci umierają dokładnie w wieku dwudziestu pięciu lat. Starają się zatem dokładniej zbadać sprawę i zostają, niczym do kotła strasznej czarownicy, wciągnięci w wir okropnych wydarzeń, w których główną rolę odgrywają czarni rycerze i pełni nienawiści kaci z czasów świętej inkwizycji oraz żądni krwi dranie z czasów współczesnych.

Jordi miał umrzeć już cztery lata temu, ale hiszpańscy rycerze udzielili mu pięcioletniej prolongaty, by mógł podjąć próbę rozwiązania ich zagadki, a przez to uwolnić od przekleństwa współczesnych potomków rycerskich rodów. Musiał jednak przejść do ich świata, znajdującego się poza normalną egzystencją. Unni, która kocha Jordiego, nie może się do niego zbliżyć, rozdziela ich bowiem jakiś dziwny, mroźny mur. Czas ucieka, zarówno Jordi, jak i Morten mają go bardzo mało, Unni natomiast zostały jeszcze cztery lata. Tymczasem Vesla, ukochana Antonia, spodziewa się dziecka, które wedle wszelkiego prawdopodobieństwa też będzie obciążone przekleństwem.

Wrogami rycerzy są fanatyczni mnisi, którzy za życia służyli inkwizycji, oraz kilka współcześnie żyjących osób, zaciekle poszukujących jakiegoś skarbu, który zdaje się mieć związek z tajemnicą rycerzy.

W tej chwili wiadomo, co następuje:

W roku 1481 rycerze chcieli wyzwolić pięć hiszpańskich prowincji, położonych wzdłuż północnych wybrzeży półwyspu. Wybrali dwoje nastolatków ze szlacheckich rodów, by ich koronować na króla i królową stworzonego w ten sposób państwa. Młodzi zostali jednak pojmani przez katów inkwizycji i zgładzeni. Także rycerze znaleźli się w końcu w niewoli i wszyscy zmarli wskutek tortur. Do sprawy wmieszało się dwoje czarowników, jeden z nich, zły Wamba, rzucił przekleństwo na potomków rodów rycerskich. Czarownica Urraca zdołała przekleństwo złagodzić, ale unieszkodliwić go nie potrafiła.