Было жаданне спяваць што-небудзь моцнае i цягучае, спяваць яго доўга без слоў i без лiшняй тут вясёласцi.

"Будзем зараз аўсы сеяць", - прыпомнiў я яго хрыплыя словы...

Аўсы будуць улетку шумець тут паабапал дарогi, i радасная зямля ўсцешыць чалавека...

Ён, малы, вырасце i таксама, як цяпер, моцна i горда пройдзе па зямлi, па дарозе...

У такiх думках я сяджу на каменнях...

Пры пыльнай дарозе шумяць палыны, i вясёлыя плачуць наводдаль калiны.

1926

Каментары

Друкуецца па зборнiку "Хвоi гавораць" /2-е выданне, Менск, БДВ, 1928/. Упершыню апублiкавана ў зборнiку "Хвоi гавораць" /1-е выданне, Менск, БДВ, 1926/. Датуецца красавiком 1926 года.



4 из 4