– Myśli pan, że to moja wina, że Andrea nie żyje? Tata tak myśli.

– Nie, nie myśli tak, Ellie – zapewnił ją detektyw Longo. – Ale wszystko, co nam powiesz o sekretach, które powierzała ci Andrea, może nam teraz pomóc.

Rob Westerfield, pomyślała Ellie. Może naprawdę nie złamie obietnicy, jeśli powie o nim detektywowi Longo. Jeśli to Rob skrzywdził Andreę, wszyscy powinni się o tym dowiedzieć. Znów popatrzyła na swoje dłonie.

– Czasem spotykała się w kryjówce z Robem Westerfieldem – szepnęła.

Detektyw Longo pochylił się do przodu.

– Nie wiesz, czy zamierzała się z nim spotkać ubiegłego wieczoru? – spytał.

Ellie widziała, że był poruszony, kiedy usłyszał o Robie.

– Chyba tak. Paulie Stroebel poprosił ją, żeby poszła z nim na tańce, a ona się zgodziła. Tak naprawdę to nie chciała z nim iść, ale Paulie powiedział, że wie, iż Andrea wymyka się, by spotykać się z Robem Westerfieldem, a ona się bała, że Paulie naskarży tacie, jeśli z nim nie pójdzie. Rob był na nią wściekły, więc chciała mu wytłumaczyć, dlaczego zgodziła się pójść z Pauliem – żeby nie powiedział tacie. I może właśnie dlatego wyszła od Joan wcześniej.

– Skąd Paulie wiedział, że Andrea spotyka się z Robem Westerfieldem?

– Andrea mówiła, że chyba czasem chodził za nią do kryjówki. Paulie chciał, żeby była jego dziewczyną.

4

Pralka była włączona.

– Co było takiego ważnego, że nie mogło poczekać, dopóki nie wrócę, pani Westerfield? – spytała Rosita tonem lekko obronnym, jakby obawiając się, że czegoś zaniedbała. W czwartek wyjechała z miasta odwiedzić chorą ciotkę. Teraz był sobotni ranek, a ona właśnie wróciła. – Nie powinna pani zajmować się praniem, kiedy ma pani pełne ręce roboty z urządzeniem tych wszystkich domów.

Linda Westerfield nie miała pojęcia, dlaczego w jej głowie włączył się nagle dzwonek alarmowy. Z jakiegoś powodu nie chciała odpowiadać wprost na uwagi Rosity.