I bez awantur, cóż znowu! Słodkim i bardzo zmartwionym głosem wyjaśniać, że po prostu nie udało nam się nadążyć ze wszystkim…

Jeśli jednak cała nasza osobowość protestuje przeciwko takim sposobom działania, jeśli na widok jednej nie umytej szklanki nasza dusza przeżywa tortury, jeśli od dwóch kropelek wody na lustrze zęby nam cierpną, trudno, czeka nas ciężka praca.

Którą w dodatku musimy odwalić osobiście, bo on, choćbyśmy pękły, ani szklanki, ani kropelek w ogóle nie dostrzeże, a pilnowany i ugniatany przesadnie, nie wytrzyma z nami.

Kretynką jesteśmy czy sawantką, bez znaczenia, musimy podstępnie poznać JEGO.

(Jak już wcześniej zostało powiedziane.) Będzie ukrywał przed nami swoje cechy z całej siły, to pewne, ale w dziedzinie podstępów kobiety zawsze były górą i wcale nam to nie przeszło.

Zatem prędzej czy później zdołamy wykryć, do czego jest zdolny, co umie, co mu sprawia sekretną przyjemność…

Bo może: – kocha sporadyczny, potężny i skuteczny wysiłek fizyczny?

– uwielbia wszelkie niespodzianki?

– namiętnie lubi brzechtać się w wodzie?

– upaja go rzetelna awantura?

Jeden taki nudził, zrzędził, krzywił się, wyzłośliwiał i paskudził atmosferę aż do chwili, kiedy wyprowadzona z równowagi żona z krzykiem cisnęła w niego półmiskiem. Wówczas, uchyliwszy się zręcznie, natychmiast rozkwitał szczęściem i zachwytem i wzajemne stosunki wracały do czułej normy.

Rozumna kobieta, poznawszy osobliwe upodobania męża, rzucała półmiskami zawczasu, żeby się niepotrzebnie nie denerwować i nie psuć sobie zdrowia.

W tym celu, szanując także własne mienie, specjalnie gromadziła na wierzchu przedmioty wyszczerbione i nadpęknięte.

Na marginesie: rzeczony mąż był tak zadowolony, że własnoręcznie sprzątał i zmiatał skorupy Wyżej opisany przypadek autorka znała osobiście. Dokonawszy pożądanych odkryć, dostarczmy mu tej frajdy.