w odniesieniu do osobnika upiornie zezowatego, którego tańcząca z nim dama pragneła zdobyć dla siebie na całe życie, bez względu na inne jego cechy, gotowa do świadczeń bez granic). Jest coś w tym tańcu. Osoby bardzo młode, znające tylko współczesne psychodeliczne podrygi, mogą nie zrozumieć sedna rzeczy.

Tańczy się sobie, albo tańczy się z kimś i to drugie ma znacznie większe znaczenie. Kobietom nie ma potrzeby czegokolwiek tu wyjaśniać, pojmują same z siebie, wiedzione instynktem. Mężczyźni stawiają opór. Niesłusznie. Mężczyzna w gruncie rzeczy lubi wysiłki fizyczne. Dobrowolnie i z dużym upodobaniem zdobywa rozmaite sprawności, chociażby takie drzewa, znacznie więcej chłopców, niż dziewczynek, łazi po drzewach. I nie dziewczynki grają w rugby, w piłkę nożną, nie wspominając już o takim drobiazgu, jak fechtunek w czasach odrobinę dawniejszych. W walkę byków również wdają się mężczyźni, a nie kobiety, co w pełni koresponduje z cechami natury biologicznej. Męska siła, męska sprawność, męska odwaga… Ejże, panowie! Nie wyrzekajmy się własnej płci. Dziecka urodzić żaden z nas niepotrafi… Od tańca do dziecka droga nie taka znowu daleka Jedno upojne tango potrafi sprawę załatwić.

Zatem, biorąc pod uwagę naturalną i biologiczną skłonność do sprawności fizycznych, nie ma żadnego powodu, dla którego tych sprawności fizycznych nie mielibyśmy uzyskiwać w takt muzyki. Chyba że ktoś jest całkiem głuchy, ale inwalidztwem z całym szacunkiem i współczuciem w tym utworze się nie zajmujemy. Tańczyć, panowie! Umieć tańczyć! Jeśli ktoś chce mieć z głowy kłopoty z kobietą, powinien umieć tańczyć! Jako kobieta, uprzejmie komunikuję, że nie ma na świecie kobiety, choćby nawet była prezydentem Stanów Zjednoczonych, albo naturalną następczynią królowej Saby, albo królową Wiktorią, albo Marią Curie, albo wszystko jedno czym, której całe jestestwo z całkowitym wykluczeniem drobnej cząstki, umieszczonej tuż pod ciemieniem nie pobiegłoby w kierunku mężczyzny, z nią umiejętnie tańczącego. Nikt tu nie twierdzi, że rozrywce należy oddawać się codziennie, żadne takie. Od czasu do czasu wystarczy. Kobieta spragniona rozrywek robi się w końcu spragniona iCh do tego stopnia, że uszczęśliwi ją byle co.