Kaj post jaroforiris povra negocist'al mond' sen fikoj kaj sen trist'.Kaj la vidvino, efektivesenpova kontraŭ la dezir',komencis ĉie – dekstre, live –proponi sin al ajna vir'.Ŝin fikis junaj kaj adoltaj,pliaĝaj kaj entute oldaj,do preskaŭ ĉiu, se ne pigris,en la vidvinan piĉon migris.
Parto dua
Tri jaroj da fikado fortajam pasis sonĝe. Post kulmin'sopiroj kun turmento mortapenetris koron de l' vidvin'.Enuas antaŭ ŝi bravulojkaj vane revas pri amor'.Torentas larmoj el okuloj,konstante premas ŝin angor'.Eĉ en fikado ordinaraneniu kontentigis ŝin:ĉe unu – kaco tre vulgara,ĉe l' dua – tro maldikas fin'.Ĉe l' tria kaco – bagatelo,mallongas pli ol ĉe lepor',ĉe l' kvara – skrot', kiel barelo,la vulvon batas ĝis dolor'.Jen plendas ŝi pri la testikoj –kaŝitas, kvazaŭ ĉe kastrit',jen kac' tro kurtas, kvazaŭ spiko,kapricoj, do – ĝis infinit'.Delonge tute ne altirasŝin, kio estis viv-ornam':ŝi vane serĉas kaj aspirasneakireblan ion jam.Sopiras la vidvin' terure,ne povas dormi pro konfuz'.Dum longa tempo, malnature,la piĉo restis ekster uz'.Kaj jen, post rezonad' prudentapri sia malfeliĉa spert'l' vidvino venis al asert'trankvila, preskaŭ evidenta:«Por havi el la plag' elironmi venu al parigistin'.Ja ŝi sukcesos, laŭ rutin',kun longa kaco trovi viron.»
Parto tria
Trans la river', en strat' Polankasituis apud stratofin'dometo kun tegment' duflanka –propraĵo de civilulin'Matrjona.
