Do tradycji Čapka nawiązują tacy współcześni pisarze czechosłowaccy, jak: Iwan Foustka, Duszan Kużel, Wacław Kajdosz, Ludwik Soucek, Jan Waiss najpopularniejszy ze współczesnych fantastów Czechosłowacji Josef Nesvadba.
Pierwsza rumuńska powieść przyszłościowa ukazała się w roku 1914 (Henric Stahl Rumun na księżycu), jednak rozwój fantastyki naukowej we właściwym tego słowa rozumieniu nastąpił dopiero w latach sześćdziesiątych. Najwybitniejsi jej przedstawiciele to: Adrian Rogoz, Wladimir Colin, Ion Hobana, Radu Nor, Sergiu Farcasan, Victor Kernbach. Znaczny jest już dorobek fantastyki rumuńskiej w dziedzinie tłumaczeń ukazujących się w dwóch seriach. Coraz większe uznanie zyskuje sobie również fantastyka rumuńska poza granicami kraju — dwa opowiadania W. Colina z tomu Sidła czasu zamieścił w jednej ze swoich cenionych na całym świecie antologii (Polaris I) austriacki wydawca SF, Franz Rottensteiner.
Znacznymi osiągnięciami może się poszczycić, także stosunkowo młoda jeszcze, fantastyka bułgarska. Pierwsze powieści z tego gatunku pojawiły się w Bułgarii w latach trzydziestych. Ich autorami byli Dymitr Georgijew i Zdrawko Srebrow. Uznanie, sukcesy i samoświadomość gatunkową uzyskała ona, podobnie jak w innych krajach naszego bloku, na początku lat sześćdziesiątych. Dymitr Piejew uzyskał wtedy za opowiadanie Włos Mahometa jedną z głównych nagród na międzynarodowym konkursie na opowiadanie fantastycznonaukowe, zorganizowanym przez czasopisma naukowotechniczne krajów demokracji ludowej.