Mijały kolejne minuty. Weszli już głęboko w atmosferę planety. Kadłub huczał od tarcia, a może wskutek zakłóceń pracy silnika? Ale powoli wszystko zaczynało być tak jednostajne, że znudzony Jefri stawał się niesforny. Łuna wokół dyszy przesłaniała większą część obrazu z dolnej kamery, widocznego na ekranie. Reszta była dużo wyraźniejsza i dokładniejsza niż obraz, jaki widzieli z orbity. Johanna zastanawiała się, jak często lądowano na nieznanej plancie po dokonaniu tak pobieżnego rekonesansu. Nie mieli przecież nawet kamer teleskopowych ani wykrywaczy pól magnetycznych.

Wydawało się, że jeśli chodzi o warunki fizyczne, planeta zbliżała się do wymarzonego przez ludzi ideału — to było jak uśmiech losu po serii nieszczęść.

W porównaniu z pozbawionymi powietrza skalistymi pustyniami systemu, który został wyznaczony jako pierwotne miejsce połączenia z fregatą, to, co widzieli przed sobą, wydawało się rajem.

Z drugiej strony, na planecie widoczne były wyraźne oznaki istnienia stworzeń rozumnych. Z orbity mogli dostrzec drogi i miasta. Nie było jednak dowodów na istnienie cywilizacji technicznej; żadnych śladów statków powietrznych, radia czy większych źródeł energii.

Lądowali w mało zaludnionym zakątku kontynentu. Przy odrobinie szczęścia mogło się zdarzyć, że opadną nie zauważeni pośród zielonych dolin i czarno-białych szczytów, a Arne Olsndot mógł skierować płomień wychodzący z dyszy prosto w powierzchnie planety, nie obawiając się, że zniszczy cokolwiek prócz leśnego poszycia i trawy.

Przed obiektywem kamery prześlizgiwały się przybrzeżne wyspy. Jefri wznosił radosne okrzyki, wskazując na coś palcem. Widok już zniknął z ekranu, ale Johanna też zdążyła zauważyć: na jednej z wysp wznosił się nieregularny wielobok murów, rzucających posępny cień. Budowla przypominała jej zamki z Epoki Księżniczek na Nyjorze.

Teraz mogła rozróżnić pojedyncze drzewa, ich długie cienie w ukośnie padających promieniach słońca. Wycie dyszy było głośniejsze niż jakikolwiek odgłos, jaki słyszała w życiu. Znajdowali się w dolnej warstwie atmosfery i dźwięk nie zostawał już za nimi.