Ch'aka beknął przeciągle wewnątrz swego hełmu i wrzasnął na swych niewolników.

— Dość obżerania się, świnie! Zrobicie się tłuści. Zawińcie mięso i zabierzcie je — jest jeszcze dość jasno, by szukać krenoj. Ruszać się!

Ponownie ustawiono się w tyralierę i rozpoczęto powolny marsz na pustynię. Znaleziono dalsze jadalne korzenie i zatrzymano się raz na chwilę, by napełnić bukłaki wodą ze źródełka bijącego z piasku. Słońce opadło w stronę widnokręgu i ta niewielka ilość ciepła, jaką wysyłało, została pochłonięta przez ławicę chmur. Jason rozejrzał się wokoło i zadygotał. Nagle zauważył na samym horyzoncie poruszający się szereg kropek. Trącił Mikaha, który ciągle opierał się na jego ramieniu.

— Wygląda na to, że mamy towarzystwo. Ciekaw jestem, czy pasują do układu.

Ból zaćmił uwagę Mikaha, który nic nie dostrzegł i co było dość zaskakujące, nie uczynił tego ani nikt z niewolników, ani sam Ch'aka. Punkty rosły w oczach i wkrótce przekształciły się w drugi rząd piechurów pochłoniętych najwyraźniej tym samym zajęciem, co grupa Ch'aki. Brnęli przed siebie uważnie wpatrując się w piasek, a za nimi kroczyła samotna postać ich pana. Obie linie powoli zbliżały się do siebie, podążając równolegle do brzegu.

Niedaleko wydm znajdowała się prymitywna sterta kamieni i tyraliera niewolników Ch'aki zatrzymała się natychmiast, gdy się z nią zrównała. Wszyscy, z pełnym zadowolenia postękiwaniem opadli na piasek. Piramida była najwidoczniej znakiem granicznym. Ch'aka zbliżył się do niego i postawił stopę na jednym z kamieni, obserwując zbliżającą się linię niewolników. Przybysze również zatrzymali się przy piramidzie i usiedli na ziemi — obie grupy patrzyły na siebie tępo, bez cienia zainteresowania i tylko obaj władcy okazywali niejakie poruszenie. Nowo przybyły zatrzymał się w odległości dziesięciu kroków przed Ch'aką i zakręcił nad głową paskudnie wyglądającym kamiennym młotem.