Sprawa druga to właśnie umiejętność opanowania, zrównoważenia emocjonalnej postawy wobec tragicznej koncepcji świata i ludzkiego istnienia. Możemy podziwiać poetów, którzy tragizm ten ukazują nam wprost, którzy swoje lęki i fobie wyładowują przed nami, zazwyczaj uwalniając się w ten sposób od nich. Ale na większy szacunek zasługują poeci, u których wartości estetyczne i poznawcze łączą się z etycznymi. Tacy, którzy w swojej poezji tworzą – mimochodem, jak gdyby niechcący – pewien model człowieczeństwa, który może stać się wzorcem czy pomocą dla innych. Do takich poetów należy Szymborska. Do takich modeli jej – wstydzący się samego siebie, autoironiczny, prześmiewny – heroizm.

Jerzy Kwiatkowski

Poezje

Obmyślam świat

Obmyślam świat, wydanie drugie,wydanie drugie, poprawione,idiotom na śmiech,melancholikom na płacz,łysym na grzebień,psom na buty.Oto rozdział:Mowa Zwierząt i Roślin,gdzie przy każdym gatunkumasz słownik odnośny.Nawet proste dzień dobrywymienione z rybąciebie, rybę i wszystkichprzy życiu umocni.Ta, dawno przeczuwana,nagle w jawie słówimprowizacja lasu!Ta epika słów!Te aforyzmy jeżaukładane, gdyjesteśmy przekonani,że nic, tylko śpi!Czas (rozdział drugi)ma prawo do wtrącania sięwe wszystko czy to złe, czy dobre.Jednakże – ten, co kruszy góry,oceany przesuwa i któryobecny jest przy gwiazd krążeniu,nie będzie mieć najmniejszej władzynad kochankami, bo zbyt nadzy,