Bunların, içinde eşya veya canlı taşıyan bir aracın rayları olduğunu tahmin ediyoruz. Eğer bunu işletebilirsek bize çok kolaylık sağlıyacak. Tünelin yarım kilometre uzunluğundan bahsetmiştim. Sismik deneylerimiz de bize Ra-ma’nın kabuğunun bu kalınlıkta olduğunu göstermişti., yani hemen hemen bu kalınlığı aşmış durumdayız. Tabii tünelin sonunda o silindir kilitlerden bulunca hiç şaşmadık., evet. peşinden bir tane daha sonra bir tane daha. Rama’lılar anlaşılan her şeyi üçlü yapmayı seviyorlar. Şimdi artık son hücrede., son kilidin karşısındayız ve içeri girmeden önce Dünya’dan son emri bekliyoruz. Rama’nın içi birkaç metre ötemizde. Şu bekleyiş bir bitse çok memnun olacağım.” „Benim ikinci kaptan Jerry Kirchoffu hatırlarsın. Onun hakiki kitaplardan oluşan büyük bir kütüphanesi var. Bu nedenle de bir türlü Dünya’dan göç edemiyor. İşte Jerry bana aynen böyle bir olayın yirmi birinci… hayır yirminci yüzyılın başlarında da olduğunu anlattı. Bir arkeolog hırsızlar tarafından soyulmamış bir Mısır firavunu mezarı bulmuş. Adamları son duvarı buluncaya kadar odadan odaya geçerek yollarını kazmışlar. Son duvarı da kırdıktan sonra içeri bir lamba tutup kafalarını delikten uzatınca kendilerini harikulade eşyalar, altın ve mücevherlerle dolu bir hazinenin karşısında bulmuşlar.” „Belki burası da bir mezardır; gitgide daha da çok mezara benziyor. Şimdi bile ne en küçük bir ses ne de en küçük bir canlılık belirtisi var. Neyse… Yarın anlıyacağız…” Kumandan Norton kayıt düğmesini kapattı. Ailelerine ayrı özel mesajlara başlamadan önce daha neler anlatabilirim diye düşündü. Normal olarak bu kadar açıklamaya gerek duymazdı. Fakat bu çok ender rastlanılacak bir durumdu. Belki de sevdiklerine yollayacağı son video olacaktı — Burada neler yaptığını onlara açıklamak zorunda hissediyordu kendini.

Zaten onlar bu resimleri görüp sesini dinlemekte oldukları zaman kendisi iyi de olsa kötü de olsa Rama’nın içinde olacaktı.