Profesör Davidson bu saçma konuşmaya daha fazla katlanamazdı. „Santrfüj kuvvet diye birşey yoktur” dedi. „Bu mühendislerin bir hayalidir — Sadece süredurum bir gerçektir.” „Elbette çok haklısınız” diye Perera kabul etti „Bilimle yeni karşılaşmış kimseleri buna inandırmak çok zor olabilir. Fakat matematik kesinlik gereksiz gözüküyor…” Dr. Bose biraz öfkeli bir tavırla araya girdi. „Bravo, bravo. Ne demek istediğinizi biliyoruz veya bildiğimizi sanıyoruz. Lütfen konuşmaları kişisel çekişme haline sokmayınız.” „Pekala, fakat ben yalnız Rama’da kavramsal olarak yeni hiçbir şey olmadığını belirtmek istiyordum, sadece ölçüleri çok şaşırtıcı. İnsanlık bu gibi gemileri iki yüz yıldır hayal ediyor. Şimdi müsadenizle başka bir konuya dokunmak istiyorum. Rama ne kadar süredir uzayda seyahat etmektedir? onun yörüngesi ve hızı hakkında elimizde kesin rakamlar var. Hiç yolundan sapmamış olduğunu farzetsek, onun durumunu milyonlarca yıl geriye kadar izleyebiliriz. Onun yakın bir yıldızdan geldiğini tahmin edenler var. Fakat bu yanlış. Benim Hesaplarıma göre Rama son kez bir yıldızın yanından geceli iki yüz bin yıl olmuştur, ve bu da düzensiz değişken bir yıldızdır — hayat olan bir Güneş Sistemi için düşünebileceğiniz en uygunsuz yıldız. Elli ile bir arasında değişen parlaklığı var; çevresinde döndüğünü düşünebileceğimiz bir gezegen her birkaç yılda bir fırınlanmakta veya donmaktan olmalıdır.” Dr. Price araya girdi; „Bir fikrim var. Belki de bu herşeyi açıklıyor. Bir zamanların normal bir güneşi zamanla kararsız hale gelmiş olabilir. Bu nedenle de Rama’lılar yeni bir güneş aramak zorunda kalmış olabilirler.” Dr. Perera yaşlı arkeologu takdir ettiğinden sözlerini bitirmesini bekledi. Fakat işin bu derece basitleştirilmesi-ne hem kızıyor, hem de üzülüyordu.