Kumandan Norton çok eskidenberi bazı kadınların uzay gemilerine alınmamaları gerektiğini düşünürdü. Ağırlıksızlık onların göğüslerine insanı fena halde şaşırtan bazı şeyler yapıyordu. Hareketsiz durdukları zaman neyse ama, bir harekete ve ahenkli titreşimlere başladıkları zaman sıcak kanlı bir erkeğin dayanabileceğinden çok daha fazla tahrik edici oluyorlardı. Norton hiç değilse en az bir uzay kazasının, üstü fazla gelişmiş bir bayan subayın kontrol kabininden geçişinin, görevliler arasında yarattığı zihin karışıklığından olduğuna emindi.

Bu teorisini bir defasında, onun bu düşüncelere dalmasına bilhassa yol açan, gemi doktoru Laura Ernst’e açmıştı. İkisinin de birbirini gayet iyi tanıdıklarını açıklamaya gerek yoktu. Yıllarca önce Dünya’da, karşılıklı yalnızlık ve üzüntü anında bir kere beraber olmuşlardı. Bunu bir daha tekrarlamayı düşünmüyorlardı (ancak bundan kim emin olabilirdi), çünkü ikisi için de zaman çok şeyi değiştirmişti. Fakat ne zaman bu güzel yapılı doktor Kaptanın kabinine girse, eski bir tutkunun ani bir sızısı Nor-ton’un içini yakardı. Laura da onun bu hislerinin farkındaydı. İkisi de de bu oyundan gizli bir mutluluk duyuyorlardı. Laura.

„Bili” dedi. „Bizim dağcıları muayene ettim. Kari ve Joe’nin durumları çok iyi — yaptıkları işe göre bütün belirtiler normal. Fakat Will belirli bir bitkinlik ve kilo kaybı gösteriyor. Fazla açıklamaya girmeyeceğim fakat gemide yapmaya mecbur olduğu jimnastiği yaptığını sanmıyorum ve bu işten kaytaran yalnız o değil, santrfüj odasında bazı aldatmalar yapılıyor, bir daha böyle şeyler olursa rapor etmek zorunda kalacağım. Lütfen bunu gemiye yayınla.” „Anlıyorum Doktor, fakat ortada bir mazeret var, biliyorsun adamlarım çok çalışıyorlardı.” „Evet, fakat sadece beyinleri ve parmakları ile, vücutları ile değil — yani kilogram metre ile ölçülen gerçek bir çalışma yapmıyorlar.