Ja pahadžusia z vyrakam tvaim,
Sam na siabie ja vyjdu na zmahannie.
Svaje pachiby viedajučy ŭsie,
Suproć siabie mahu skazać takoje,
Što mnie biady bahata pryniasie,
Jašče vastrej tvaju natočyć zbroju.
I, zrešty, budu ŭ vyjhrancy i ja:
Choć u zmahanni paciarplu ja stratu,
Pamohšy pieramozie, udvaja
Za ŭsie vydatki atrymaju płatu.
Ja tak lublu ciabie, što biez dakora
Hatoŭ pryniać jakoje zhodna hora.
89
Skažy, što ty znajšła ŭ mianie zahanu,
Pryjsci z jakoj i zdradzie bałazie,
Skažy: kulhavy ja. Adrazu stanu
Kulhać sumysna na adnoj nazie.
Nie znojdzieš słoŭ ty, kab mianie pakryŭdzić,
Takich, jak sam ja na siabie znajdu.
Jak ty žadała, pieramiena pryjdzie
Tabie na radasć, na maju biadu.
A znajučy, tabie što daspadoby,
Parežu družby našaj nici ŭsie.
I što kali miž nami ni było by,
Niachaj niapamiać pyłam razniasie.
Suproć siabie ja na zmahannie stanu:
Mnie vorah toj, tabie chto nie žadany.
90
Kali znialubiš — znielubi chutčej,
Pakul mnie sviet rychtuje ŭkryžavannie.
Liješ mnie horyč — nalivaj paŭniej.
Strašniej za ŭsio čakannie pakarannia.
Ciažkoje hora pasyłaje los, —
Nie treba i tabie z svaim paznicca.
Navošta b zołak mnie imžu prynios,
Kali ŭsiu noč hrymieła navalnica?
Pakiń mianie, dy nie ŭ apošni čas,
Kali uščent zakatujuć niahody.
Raptoŭna kiń, kab prahłynuŭ ja ŭraz
Svoj horki žal ad najvialikšaj škody.
I što niahody drobnyja tady,
Kali ciabie hublaju naŭsiahdy?