
Со ка́жно чиб башэ́л, сыр насвалы́.
Кана́ ёй гудлыпна́са зачивэ́ла:
«Ту кхам, ту чён, сыр пхув сан барвалы́»,
Вэсны́тко лулуди́ тутыр скэрэ́ла:
«Сыр болыбэ́н учё сан бахталы́…»
Чячё дро камлыпэ́н — чячё дро лав:
Попа́тя: сыр э да — чяво́, камля́
кама́м мэ тут. Мэк тэ на хачёва́в,
Сыр ада болыбны́тка момэля́.
Ваврэ́ шарэ́на тут дрэва́н пхаро́,
Мэ ж на бикна́ва камлыпэ́н миро́.
Сонэто 022
Глында́ло сыкавэ́ла, хай, пхуро́,
Коли́ тэрно́ сом, сыр тро тэрныпэ́н;
Сыр удыкха́в трэ бры́нды кокоро́, –
Пола́ва: джян бэрша́ ко мэрибэ́н.
Дыкхи́ шукарипэ́н про муй тыро́,
Сыр бы миро́ ило́ тэрнякира́ва;
Сы дуй илэ́, нэ ка́жно — амаро́,
Сыр жэ мэ тутыр пхурэды́р ява́ва?
Нэ, яв, камлы́, по-ковлэды́р ту пэ́са,
Ту дыкх фэды́р палэ́ миро́ ило́,
Мэ рикира́в тыро́, мишто́ дыкхэ́са,
Сыр роднона́ да — чяворо́ камло́.
На да́ва, на́ манг, мэ ило́ тыро́
Палэ́, коли́ риски́рла мро́ пхуро́.
Сонэто 023
Сыр о актёро дылыно́ дрэ дар
Прэ сцэ́на выпэрэ́ла патриня́тыр,
Сыр холямо́ — хачёла сыр ванга́р
Тэ нашавэ́ла э годы холя́тыр.
Адя́кэ ж мэ дара́ва: паруды́!
Забистырдём татэ́ лава́ хула́скрэ,
Ґалёв, э зор илэ́стыр нашады́,
Киркипэна́ ман ха́на камлыпна́скрэ.
Мэк мрэ лыла́ годя́са ракирэ́на,
Со про ило́, ёнэ́ сы чибалэ́;
Соб ту тэ плэскирэ́с, ёнэ́ пхэнэ́на, –
На чиб мири́, ада лава́ чиндлэ́.
Дыкх прэ лава́: ило́ лэн бичявэ́ла,
Коли́ камэ́с, тыро́ ило́ шунэ́ла.
Сонэто 024
