Kiedy dotarła do skraju lasu, ujrzała przed sobą całą wioskę i dwór Bergqvara po drugiej stronie pól i łąk. Zatrzymała się gwałtownie. Z pagórka obok ścieżki dobiegały ochrypłe dźwięki marnie zrobionej wierzbowej fujarki.

Biednemu Erlandowi z Backa nie udawało się nic, czegokolwiek się dotknął. Nawet prostej wierzbowej fujarki nie umiał wystrugać.

– Gunillo, poczekaj! – zawołał, kiedy ruszyła przed siebie. – Chodź, coś ci pokażę!

Przystanęła z wahaniem. Ciągle jeszcze gniewała się na niego za ostatni raz, gdy się spotkali, kiedy znów zaczął wygadywać „głupstwa”.

– Chodź, zobaczysz, co znalazłem w trawie!

Ciekawość zwyciężyła.

– Bardzo się spieszę – ostrzegła, podchodząc bliżej. – Zapada już wieczór i…

– Spójrz! – zawołał Erland wskazując na ziemię.

– Ach, naprawdę! – Wzruszona Gunilla pochyliła się nad pierwszym w tym roku bladoniebieskim fiołkiem. – Dobrze, że go nie zerwałeś, Erlandzie. Tu, gdzie rośnie, wygląda prześlicznie!

Erland z Backa spoglądał na nią oczyma, z których wprost biła duma. Był pryszczatym młodzikiem, tak niezgrabnym, że miało się wrażenie, iż poszczególne członki poprzypinano mu do korpusu szpilkami. Ręce i nogi poruszały się niezbornie, chaotycznie, a bezgraniczny podziw, jaki żywił dla Gunilli, nie dodawał mu wcale pewności siebie. Miał matowe, brązowawe szczeciniaste włosy i właśnie zaczynały mu rosnąć wąsy i broda, na razie w postaci rzadkich, miękkich, skręconych pojedynczych włosków, które powinien był zgolić. Ale oczy spoglądały łagodnie i życzliwie i zawsze był jej najlepszym towarzyszem zabaw. Tak działo się aż do chwili, kiedy rozminęli się ze sobą w fazach rozwoju. Teraz zajmowały go inne fantazje, podczas gdy ona nadal snuła swoje dziecinne marzenia o bohaterskich czynach, jakich kiedyś dokona. Erland zawsze był romantykiem i marzycielem, niemal poetą, i te właśnie cechy obecnie najbardziej irytowały Gunillę, zwłaszcza że przybierały formy, których nie potrafiła zaakceptować. Uważała, że chłopak jest dziecinny i niedojrzały, być może dlatego, iż porównywała go z pisarzem z Bergqvara?