Het was haast grappig Snels woede te zien. Hij klemde zijn handen om de speerschacht en strekte zich in volle lengte op zijn loopbenen, schokkend van razernij. Een ogenblik zou je wedden dat hij de speren ging wegslingeren of de deur bestormen, dwars door de gloeiende kolen. Nick was op allebei voorbereid maar hoopte op het laatste. Hij stelde zich Snel maar al te graag voor met verbrande voeten.

Maar hij deed geen van beide. Midden in zijn woede bedaarde hij opeens en de speerpunten zakten omlaag alsof hij ze even vergat. Toen schoof hij de wapens naar achter tot hij ze bij het zwaartepunt hield, in de draaghouding, en keerde zich af van de hut. Toen, als terloops, keerde hij weer om en sprak.

“Bedankt, Chopper. Die hulp verwachtte ik niet. Ik zal je nu maar groeten. Dat moet jij ook maar doen, aan je Leraar dan.”

“Maar —”s nachts kan je niet reizen.”

“Waarom niet? Jij toch ook?”

“Maar Fagin dan? Hoe weet je of hij het kan?”

“Jij vertelde dat hij alles kon wat jij kon. En je vertelde dat hij alles zou doen wat wij zeiden. Als hij dat vergeet, of van gedachten verandert, bedankt dan voor jouw voorbeeld. Denk je soms dat hij meer van verbranden houdt dan wij?” Snel grijnsde, stapte vlug naar zijn ploeg en brulde zijn bevelen. Nick begon op zijn minst even luid te schreeuwen.

“Fagin! Heb je dat gehoord? Fagin! Leraar!” In zijn paniek vergat hij de tijd die het steeds kostte voor de Leraar antwoordde, en even overschreeuwde hij de robot. Toen werd het antwoord hoorbaar.

“Wat is er gaande, Nick?” Aan de stem viel niet te horen dat Raeker niet aan het andere eind zat; ze hadden Nicks mensen vaag iets verteld over de “Leraar’-situatie, maar niet de details en onvermijdelijk beschouwden ze de robot als een persoon. Dit was feitelijk voor het eerst dat het verschil maakte. De man die wacht had kende de situatie wel in grote lijnen, hij was door Raeker ingelicht toen hij die afloste, maar hij was niet echt bij Snels aanval en de daaropvolgende wapenstilstand tegenwoordig geweest. Zodoende zeiden Nicks woorden hem niet al te veel.