kwiaty do wazonu, potem zakręciła sobie loki na głowie, potem rozpakowała te zakupy i zaczęła robić taką elegancką kolację, bo mieli przyjść goście, potem trochę pomogła nam zrobić lekcje, potem przyszli goście i mamusia włożyła kwiaty do wazonu i poustawiała mnóstwo rzeczy na stole, potem wyjęła z pieca takie bardzo dobre kurczaki, potem zrobiła dla wszystkich kawę i herbatę, potem goście poszli i mamusia posłała łóżka i przypilnowała, żebyśmy się umyli i poszli spać, potem to wszystko ze stołu posprzątała i pozmywała, i pozamiatała te szklanki, które się stłukły, i ten kawałek tortu, co zleciał, potem znalazła dla wszystkich ubrania na jutro, potem się umyła i położyła spać. A potem do mamusi przyszła Matka Boska.

– Jak to? – zdumiewa się nauczycielka. – Co ty mówisz, Jasiu? Jak to, Matka Boska…? Skąd wiesz?

– Sam słyszałem. Jak już mamusia się położyła, to ktoś wszedł do sypialni, a mamusia powiedziała: „O Matko Boska, jeszcze i ty…?!” Koniec anegdoty, wracamy do treści zasadniczych.

Po czym, stwierdziwszy wszystko co powyżej, uprzejmie zawiadamiamy, że wspomnianym na wstępie meblem, jako takim, nie będziemy zajmować się wcale. Chyba że wejdzie w zakres okoliczności towarzyszących, prawie równie ważnych, acz dla istnienia ludzkości mniej groźnych.

Drugim fragmentem anatomii, życiowo niezbędnym, upiększającym lub też zatruwającym nam egzystencję, jest ŻOŁĄDEK.

I o żołądku we właściwej chwili pogawędzimy obszerniej.

Ponadto przypominamy z naciskiem, iż owe dwie płci, mimo przynależności do jednego gatunku, różnią się pomiędzy sobą diametralnie. Z cech obu im całkowicie wspólnych istnieje właściwie jedna, mianowicie konieczność oddychania powietrzem.

Niczym innym na naszej planecie oddychać się nie da. Gdyby pojawiła się najmniejsza bodaj możliwość zróżnicowania także i pod tym względem, obie skorzystałyby z niej niechybnie przy pierwszej okazji.

Drobne przykłady z pewnością i bardzo łatwo usuną wątpliwości, jakie w tym momencie komukolwiek mogłyby się lęgnąć.