– Wódka z sokiem.

Bobby Hogan wydarł się, żądając, by Farmer przyszedł rozsądzić jakiś spór.

– Obowiązki mnie wzywają – oznajmił Farmer przepraszająco, po czym ruszył niepewnym krokiem przez parkiet.

– Jego stary numer, co? – domyśliła się Gill.

Rebus wzruszył ramionami. Specjalnością Farmera było recytowanie z pamięci tytułów wszystkich ksiąg Biblii. Jego rekord wynosił niecałą minutę, jednak nie było obawy, by dziś mógł go pobić.

– Wódka z sokiem – powtórzył Rebus do barmana. Potem uniósł szklankę z whisky i dodał: – I jeszcze dwie takie same. – Dostrzegł wzrok Gill, więc dodał: – Jedna dla Farmera.

– Oczywiście. – Powiedziała to z uśmiechem, który jednak nie dotarł do jej oczu.

– Ustaliłaś już datę swojej imprezy?

– Jakiej imprezy?

– Myślałem, że mianowanie pierwszej w Szkocji kobiety na stanowisko komisarza policji należy uczcić, nie uważasz?

– Wypiłam już jedno babycham – powiedziała Gill, przyglądając się, jak barman zakrapia jej drinka angosturą. – No i co słychać w sprawie Balfour?

Rebus spojrzał na nią z ukosa.

– Czy to pyta mój nowy szef?

– John…

To zabawne, jak wiele treści można zmieścić w takim jednym krótkim słowie. Rebus nie był pewien, czy dosłyszał wszystkie niuanse, ale wiedział, że usłyszał wystarczająco dużo.

„John, tylko się nie wychylaj”.

„John, wiem, że między nami coś było, ale to już dawno minęło”.

Gill Templer pracowała jak wół, by dojść do tego stanowiska. Mimo to, przyglądano się jej jak przez szkło powiększające i bardzo wielu ucieszyłoby jej niepowodzenie. Zapewne byli wśród nich i ci, których uważała za swych przyjaciół.

Rebus w milczeniu kiwnął głową, zapłacił za drinki i obie whisky zlał do jednej szklanki.

– To tylko dla jego dobra – oznajmił, wskazując głową Farmera, który zdążył już dojść do Nowego Testamentu.

– Zawsze byłeś gotów do poświęceń – odrzekła Gill.