Pozostałą część dnia spędził zwiedzając z synem piękne miasto. Fryderyk Stuart nigdy wcześniej nie był w Worcester. Właściwie nie był nigdzie poza domami krewnych. Charlie dopilnował, aby syn zjadł obfitą kolację i położył się spać. Potem udał się do swoich przyjaciół. Wizyta ta była prawdziwym powodem jego przyjazdu. Miejscowi dżentelmeni spotykali się, gdy tylko mogli, by przekazywać sobie wieści i plotki dotyczące wojny domowej oraz dyskutować o nowych edyktach Cromwella. Mężczyźni zasiedli w zamkniętej sali w gospodzie, by uniknąć szpiegów. Ich prywatności pilnował gospodarz, gorliwy rojalista.

– Mówi się, że pod Dunbar ponieśliśmy znaczną klęskę, a armia królewska została pobita przez trzykrotnie mniejsze siły wroga – stwierdził lord Hailey. – Jak, do diaska, to możliwe? Podobno król ma opuścić Szkocję i dołączyć do dworu siostry w Niderlandach albo udać się na dwór matki w Paryżu.

– Co do twojego pierwszego pytania, Hailey, ponoć Szkoci opuścili bezpieczne pozycje na wzgórzach i zeszli w dolinę. Tak samo zrobili w czasie pierwszej bitwy pod Dunbar kilkaset lat temu. Chyba nie potrafią uczyć się na własnych błędach. Z tego samego powodu przegrali pierwszą bitwę – wyjaśnił książę Lundy.

– Skąd wiesz o wszystkim, Charlie? – zapytał jego przyjaciel, lord Moreland.

– Matka posłała umyślnego ze Szkocji, by przekazał mojej siostrze, że pod Dunbar zginął jej ojciec. Posłaniec był jednym z ludzi mego ojczyma, którzy przeżyli bitwę. Opowiedział mi o wszystkim. Gdy poległ Jemmie Leslie, jego ludzie zabrali ciało i wycofali się. Sami wiecie, że żołnierze Cromwella dobijają rannych i okradają zmarłych. Ludzie z Glenkirk nie chcieli narażać zmarłego księcia na takie nieprzyjemności. Zabrali jego ciało, odszukali konie i udali się do domu.

– Jemmie Leslie nie żyje. Nie mogę w to uwierzyć – rzekł lord Moreland.

– Niech Bóg ma w opiece jego duszę – odparł lord Hailey, rówieśnik księcia Glenkirk. – Pamiętam go jeszcze z czasów, kiedy zalecał się do twojej matki i kiedy polował z twoim dziadem i wujem. Był dobrym człowiekiem! Niech szlag trafi Cromwella i jego przewrót!