Totoĉjo maltrankvile kuris, suprenlevinte la kapon, kaj bataleme bojis al la nuboj, kiuj rapide flugis en la ĉielo.

— Ha! Totoĉjo, kia vi estas komika, — diris Elli.- Vi timigas la nubojn, sed vi mem timas!

La hundeto vere tre timis la fulmotondrojn, kiujn jam multfoje vidis dum sia nelonga vivo.

Anna maltrankviliĝis.

— Mi babilas kun vi, filinjo, sed ja, rigardu, komenciĝas reala uragano…

Jen klare aŭdiĝis minaca venta bruo. La tritiko sur la kampo kliniĝis al la tero, kaj laŭ ĝi, kvazaŭ laŭ rivero, ruliĝis ondoj. Alkuris de la kampo la ekscitita farmisto Ĝon.

- Ŝtormo, venas terura ŝtormego! — ekkriis li.- Rapide kaŝu vin en la kelon, kaj mi kuros enigi la brutojn en la stalon!

Anna sin ĵetis al la kelo, levis la kovrilon.

— Elli, Elli! Rapidu ĉi tien! — kriis ŝi.

Sed Totoĉjo, timigita de la ŝtormbruego kaj senĉesa tondrado, forkuris en la dometon kaj kaŝis sin sub liton, en la plej malproksiman angulon. Elli ne volis lasi sian favoraton sola kaj saltis post li en la furgonon.

Kaj tiutempe okazis stranga afero.

La domo turniĝis du — aŭ trifoje kiel karuselo. Ĝi trafis en la centron de la uragano. La ciklono turnis ĝin, levis supren kaj ekportis en aero.

En la pordo de la furgono aperis timigita Elli kun Totoĉjo surmane. Kion fari? Ĉu elsalti? Tamen jam estis malfrue: la domo flugis alte super la tero…

Vento taŭzis la harojn de Anna, kiu staris apud la kelo kun levitaj manoj kaj senespere kriis. Alkuris de la stalo farmisto Ĝon kaj en malespero ĵetis sin al tiu loko kie staris la furgono. La orfigitaj patro kaj patrino longe rigardis en la malluman ĉielon, ĉiuminute lumigatan per fulmobriloj…

La uragano furiozis, kaj la dometo balanciĝante flugis kaj flugis. Totoĉjo malkontenta pri tio kio okazis ĉirkaŭe, kuradis en la malluma ĉambro kun tima bojo. Elli, konfuzita, sidis sur la planko tenante la kapon en la manoj! Ŝi sentis sin tre sola. La vento bruis tiel, ke surdigis ŝin. Ŝi opiniis, ke la dometo tuj falos kaj disrompiĝos. Sed tempo pasis, tamen la dometo flugis kaj flugis. Elli kuŝiĝis sur la liton premante Totoĉjon al si. Laŭ la bruo de la ŝtormo, kiu flue balancis la dometon, Elli firme ekdormis.