Düzlüğün görebildiğimiz kısmı mükemmel şekilde düz — yani bu görebildiğimiz sınırlı bölgede eğrilik görülemeyecek kadar az. İşte hepsi bu kadar.” „Biraz izlenimlerinizi anlatır mısınız?” „Peki, burası hâlâ çok soğuk — donma noktası altında — ısı elbiselerimizi giydiğimize çok memnunuz. Ve elbette her taraf çok sessiz. Her zaman arka planda bir parça gürültü olan Dünya’da, uzayda düşünebildinim her yerden daha sessiz. Burada her ses yutuluyor; çevremizdeki alan o derece büyük ki hiçbir yankı duyulmuyor. Çok garip bir yer, fakat buna alışacağımızı umuyorum.”

„Teşekkürler kaptan. Başka kim konuşacak… Joe, Boris?” Oldukça çenesi düşük bir insan olan Teğmen Joe Calvert, konuşmaya zorlandığından memnundu.

„Başka bir dünyanın üzerinde yürüyebilmenin ve onun doğal atmosferini soluyabilmenin ilk kez gerçekleştiğini düşünmekten kendimi alamıyorum. aslında doğal sözcüğü böyle bir yere çok az yakışan bir anlatım oluyor. Bununla beraber Rama, onu yapanların dünyasını yansıtıyor olmalı. Bizim uzay gemilerimizin küçük dünyalar oluşu gibi. Şimdi elimizde bulunan iki örneğe bakarak bir karara varmak zor. Acaba bütün zeki hayat türleri oksijen yiyenler midir? Gördüğümüz yapıtlarından anladığımıza göre Rama’lılar insana benzeyen yaratıklar belki boylan bizden yüzde elli fazla. Ne dersin Boris? o> Norton Calvert’in Boris’e takıldığını düşündü ve Bo-ris’in tepkisinin ne olacağını merak etti.

Gemi arkadaşlarına göre Boris Rodrigo bir bilmece idi. Sessiz ve ağır başlı Muhabere Subayı mürettebat arasında çok ünlüydü, fakat hiçbir zaman aralarına fazla girmez ve sanki başka bir dünyanın insanıymış gibi onlardan uzak dururdu.

Boris „Beşinci Kozmonot — İsa” kilisesinin ciddi bir üyesiydi. Norton önceki dört Kozmonot-İsa’ya ne olduğunu öğrenecek zamanı bir türlü bulamamıştı ve kilisenin ayin ve kuralları hakkında da hiçbir şey bilmiyordu. Fakat inançlarının ana ilkesi biliniyordu: İsa’nın uzaydan gelen bir ziyaretçi olduğuna inanılarak bütün teoloji bu düşünce üzerine kurulmuştu.