Što vodar svoj jana ŭ ciabie ukrała,
Što siń vačej ŭziała ŭ ciabie na ŭzor
Dla ŭsich vałošak i dla ŭsich fijałak.
Lilei ŭziali bieliznu svaju
Ad ruk tvaich, vyniežnych, niezraŭnanych.
Ja soram ruž nijak nie utaju:
Ŭ ciabie ŭsie barvy ichnija zabrany.
Adna ŭ dadatak da ŭsiaho ŭziała
I vodar dziŭny ad tvajho dychannia.
Zatoje karu žorstkuju znajšła:
Ad slimaka jana napeŭna zvianie.
I kolki b kvietak ja ni bačyŭ dzie, —
Što-niebudź kožnaja ŭ ciabie kradzie.
100
Dzie muza? I čamu maŭčyć jana
Ab tym, chto daŭ usiu mahutnasć joj?
Ci, moža, la čužoha dzie akna
Składaje spieŭ nikčemnasci jakoj?
Viarnisia! Stań i spievam adpłaci
Tamu, chto daŭ natchniennie ŭ lepšy vierš,
Mastactva daŭ, što nas viadzie ŭ žycci,
Dziela jakoha ŭ sviecie ty žyvieš.
Uvažna ŭhledźsia ty ŭ jaho čało.
Kali zaŭvažyš zmorščki dzie na im,
Paŭstań na čas, na ŭsiu niapraŭdu, zło,
A za razboj — klajmi piarom svaim.
Prasłaŭ chutčej adviečnuju krasu,
Pakul nie ŭzniaŭ čas sierp svoj i kasu.
101
Hareznica! Našto marudziš ty,
Nie narysuješ lubaha majho
Z usim dabrom, z zichcienniem pieknaty,
Čyjo sviatło i na ciabie lahło?
Ty adkažy: niaŭžo, na tvoj pahlad,
Nie treba cnocie anijakich farb,
A ałavok niaŭžo zusim nie vart
Uviekaviečyć hety dziŭny skarb?
Niaŭžo krasa tady i pryhažej,
Kali jaje krasoj nie nazavieš?
Choć załaty joj stvorać maŭzalej,
A viečnasć dasć joj tvoj cudoŭny vierš.
Kab čas nastupny bačyŭ pryhažosć,