– Jakoś mnie to nie dziwi. Wszyscy wiedzą, że od lat szukasz jej córki. Szefowej to też się nie spodoba. Duncan jest za bardzo znana po tej całej aferze politycznej. Jeśli ją zatrudnimy, nie opędzimy się od dziennikarzy.

– Minął już rok. Wszyscy dawno zapomnieli o Eve. Nie będzie żadnego rozgłosu.

– Ona jest teraz chyba gdzieś na Pacyfiku.

– Wróci.

Basil wiedział, że Eve Duncan wróci. Cała policja w Atlancie znała jej historię. Jako młoda dziewczyna urodziła nieślubne dziecko, a potem ciężką pracą wydostała się z biedy. Kończyła studia i miała perspektywy udanego życia, gdy los tragicznie ją doświadczył. Jej córkę, Bonnie, zamordował wielokrotny morderca i nigdy nie odnaleziono jej ciała. Zabójca, Fraser, został skazany na karę śmierci i stracony. Nigdy nie wyjawił, co zrobił z ciałami dwanaściorga dzieci, do zamordowania których się przyznał. Od tej pory Eve poświęciła się szukaniu zaginionych dzieci, żywych i umarłych. Skończyła studia i została doskonałą rzeźbiarką sądową. Specjalizowała się w określaniu wieku i rekonstrukcjach twarzy, ciesząc się powszechnym uznaniem.

– Dlaczego się wahasz? – spytał Quinn. – Sam wiesz, że Eve jest najlepsza.

Basil nie mógł temu zaprzeczyć. Eve Duncan wielokrotnie pomogła policji w wyjaśnianiu trudnych spraw.

– Ona ma skomplikowaną przeszłość. Media…

– Powiedziałem, że to załatwię. Zarekomenduj Eve do tej pracy.

– Zastanowię się. Quinn potrząsnął głową.

– Teraz.

– Nie zapłacimy za jej bilet powrotny.

– Ja zapłacę. Ty zrób swoje.

– Za bardzo mnie naciskasz, Quinn.

– To moja specjalność – powiedział z ironicznym uśmiechem Joe. – Nie martw się, to nie będzie bolało.

Basil nie był taki pewien.

– Szkoda mojego czasu, szefowa nigdy na to nie pójdzie.

– Pójdzie. Powiem jej, że jeśli się nie zgodzi, powiadomię o wszystkim prasę. Będzie miała wybór: albo pozwoli Eve spokojnie pracować nad czaszką, albo będzie musiała się tłumaczyć, dlaczego nic nie robi, żeby wyjaśnić zabójstwo dziewczynki.