Itaque se inclinans caput in foramen introduxit et clamavit:

'Heus, ecquis domi est?

Fuit intus rumor quidam sternutamenti similis et deinde denuo silentium.

'Dixi equidem et dico: ecquis domi est? clamavit Pu magna voce.

'Minime, respondit vox; deinde subiunxit: 'Noli tam magna voce clamare. Jam in primo te clarissime audivi.

'Malum! dixit Pu. 'Nemo prorsus adest?

'Nemo!

Winnie ille Pu caput foramine extraxit, aliquamdiu cogitabat et secum cogitabat: 'Aliquis adesse debet quia aliquem «nemo» dixisse oportuit. 'Caput ergo iterum in foramen inseruit et dixit:

'Heus, Lepus, esne tu?

'Non sum, dixit Lepus nunc mutata voce.

'Nonne haec vox Leporem sonat?

'Non puto, dixit Lepus. 'Nollem sonaret.

’O’ dixit Pu.

Caput e foramine extraxit, aliquamdiu meditatus est, deinde caput iterum immisit et dixit:

'Quaeso bona venia, dic mihi: ubi est Lepus?

'Abiit ad amicum suum Ursum Pum visendum, quia ille ei ex animo amicus est.

'Sed egomet sum ille! exclamavit Pu obstupefactus.

'Tune ille ursus?

'Ursus Pu.

'Tibi persuasum est? dixit Lepus magis etiam obstupefactus.

'Credo hercle esse, dixit Pu.

'Age igitur, veni intro!

Pu sese pressit, pressit, pressit et tandem per foramen se intulit.

'Jure dixisti, inquit Lepus eum ab omni parte conspiciens. 'Certe, es. Gratus mihi venis.

'Quid cogitavisti quis essem?

'Pro certo non habui. Non ignoras, quomodo res in silva se habeat. Domus omnibus patere nequit. Circumspicere oportet. Quid de buccella quadam opinaris?

Pu hora matutina undecima buccellam parvulam sempre diligebat et gaudio exsultavit cum Lepus patinas et cantharos in mensa apponeret. Et cum Lepus interrogaret: 'Mavis mel vel lac condensatum cum pane tuo? tanta alacritate affectus est, ut 'Utrumque' diceret, sed deinde, ne avidus videretur, addidit: 'Sed, amabo te, mitte panem! Postea aliquamdiu nihil dixit. . donec postremo, voce satis viscosa secum murmurans exsurrexit, ungulam Leporis amabiliter ungula iunxit et dixit, sibi abeundum esse.