Убачыўшы братоў сваёй жонкi - а з iх адзiн быў драгун, а другi мушкецёр Сiняя Барада кiнуўся наўцёкi. Але браты дагналi яго раней, чым ён паспеў узбегчы на ганак. Яны працялi яго наскрозь шпагамi i кiнулi памiраць. Бедная жонка Сiняе Барады была i сама ледзь жывая, у яе не было сiлы нават падняцца i абняць сваiх ратаўнiкоў.

Сталася так, што ў Сiняе Барады зусiм не было спадкаемцаў, i ўсе яго скарбы засталiся ягонай жонцы. Адну частку мужавага багацця яна выкарыстала, каб выдаць сястру Ганну за маладога пана, якi быў даўно ў яе закаханы; на другую - купiла братам капiтанскiя чыны, а за астатняе - сама згуляла вяселле з вельмi сумленным i добрым чалавекам, з якiм хутка забылася на ўсё гора, што ёй давялося перажыць з Сiняю Барадой.

Мараль

Жанчын цiкаўнасць часта спакушае,

Але нярэдка iх раскаянне чакае.

I прыкладаў таму - нямала кожны дзень.

Такi капрыз - нiкчэмная патрэба:

Яго здаволiш - i знiкае ён, як цень,

А вось плацiць пасля занадта доўга трэба.

Другая мараль

Жыцця не трэба ведаць дасканала

I розум не вялiкi трэба мець,

Каб, прачытаўшы казку, зразумець,

Што так, бадай, спрадвеку не бывала.

Хто бачыў дзе мужоў такiх жахлiвых,

Што патрабуюць ад жанчын таго, што немажлiва?

Хай i раўнiвы муж - таго не бачна звонку,

Бо ён заўжды iмкнецца ўлашчыць сваю жонку.

I ўжо якая б нi была ў мужа барада,

Сказаць не проста, хто ў сям'i сапраўдны гаспадар.

КОТ У БОТАХ

Памёр адзiн млынар i пакiнуў сваiм тром сынам толькi млын, асла ды ката. Спадчыну дзялiлi нядоўга; нават суддзю з падсудкам не клiкалi, бо з гэтымi, вядома, нiчога не засталося б ад такога небагатага набытку. Старэйшы брат узяў сабе млын, сярэднi - асла, а малодшаму дастаўся кот.

Вельмi смуткаваў малодшы брат, што выпаў яму такi горкi лёс.