Kanajlo, sentaugul'! jen kia acha faro! Memoras mi, ke en pasinta jaro Arogis vi tutsame sen ghentil': Mi ne forgesos tion kun facil'!" "Pardonu, tamen mi ech tiam ne ekzistis." "Do estis via frat', al vi similas li." "Ne havas fratojn mi." — "El via famili' Ja estis iu ajn", indigne li insistis: "Ja tuta via gent', pashtistoj kaj hundar' En la koler' al mi sendube tre similas Kaj ofte lau eblec' malice malutilas. Al vi nun estas vengh' por tuta acha far." "Chu kulpas tion mi? " — "Silentu!» Lupo diras: "Min tedis la diskut', lacighis jam orel'. Plenkulpa estas vi, char manghi mi deziras." Kaj Shafon trenis for la Lupo en kruel'.

SPEGULO KAJ SIMIO

Ekvidis sin Simio en spegul', — Kaj Urson petas ghi rimarki per okul': "Jen kia eksterajh', karul'! Vizagho tiu estas abomeno! Ridindas chiu mov', malsaghas la grimac'! Ho, mi pendigus min, se estus la minac', Ke mi similu ghin ech iom per mieno. Sed mi malkashas en konfes', Ke grimaculojn tiujn kvin au ses Inter simioj mi kalkulos kun sukces'." "Chu decas pri aliuj la indiko? Prefere ekrigardu vin, amiko!» Respondis Urs' kun ironi'. Sed vortoj de konsil' malgravis por Simi'. Simila fakt' por mi ne estas miro: Ne shatas iu-ajn sin vidi en satiro. Jen efektiv' kaj ne karikatur': Ke Klim' shtelemas — chiu homo vochas, Al Klimo pri korupto ni riprochas, Sed Klim' per kasha mov' al Petro montras nur.