Santyago beixtiyor yengil tortdi: u belgilar haqida o’ylayotgandi va mana, belgi berildi. Unga ovoz bergan taxminan uning tengquri, yevropacha kiyingan bo’lib, faqat terisining rangi shu yerlik ekanini bildirardi.

— Sen ispanchani qayoqdan bilasan? — so’radi Santyago.

— Bu yerda uni qariyb hamma biladi. Ispaniya ikki soatlik yo’l.

— Kel, o’tir, men seni biror narsa bilan mehmon qilay. O’zingga ham, menga ham vino buyur. Choyga uncha tobim yo’q.

— Bu mamlakatda vino ichishmaydi, — javob qildi u. — Vino ta’qiqlanadi.

Shunda Santyago ehromlargacha yetib borishi zarurligini aytdi. Xazina haqidagi gap og’zidan chiqib ketishiga bir bahya qoldi, biroq vaqtida tilini tishladi: aytib bo’ladimi, bu arab unga yordam berishi evaziga xazinaning bir qismini talab qilishi mumkin-ku. Bo’zbola qariyaning gaplarini esladi: qo’lingda, o’zingniki bo’lmagan narsani va’da qila ko’rma.

— Meni ehromlargacha olib borolmaysanmi? Buning uchun men senga haqini to’lardim.

— Sen tasavvur qila olasanmi o’zi, uning qaerdaligini?

Santyago yemakxona xo’jayini ularning yaqiniga kelib, gurungni jon qulog’i bilan eshitayotganini payqadi. Garchi uning oldida gapirgisi kelmayotgan bo’lsa-da, bo’zbola omadi chopib uchratgan yo’l boshlovchini qo’ldan chiqargisi kelmasdi.

— Butun Sahroni kesib o’tishingga to’g’ri keladi, — dedi u. — Buning uchun pul kerak. Puling bormi?

Bu savoldan Santyago hayron bo’ldi. Biroq u qariyaning gapini esladi: agar sen biror narsani xohlasang, butun Olam sening xohishing ijobat bo’lishiga ko’maklashadi. Va u cho’ntagidan pulni olib, arabga ko’rsatdi. Xo’jayin ularga yanada yaqinroq kelib, tepalarida turib oldi, keyin esa haligi bola bilan arabchada qattiq-qattiq gaplashdi. Santyagoning nazarida xo’jayin nimagadir achchiq qilayotganday edi.

— Ketdik bu yerdan, — dedi bola. — Bizning bu yerda o’tirishimiz unga yoqmayapti.

Santyago xursand bo’lib o’rnidan turdi va hisob-kitob qilay degandi, xo’jayin uning qo’lidan tutib, nimalardir deb gapira boshladi. Qo’lini bo’shatib olishga Santyagoning qurbi yetardi, biroq u yot bir mamlakatda va boz ustiga, bunday vaziyatda o’zini qanday tutish lozimligini bilmas edi. Baxtiga yangi tanishi xo’jayinni ko’kragidan itarib yubordi va Santyagoni yemakxonadan ko’chaga olib chiqib ketdi.